Από την Τσιάπας ως την Ροζάβα οι εξεγερμένες γυναίκες ζωγραφίζουν ένα ημερολόγιο ελπίδας. Ένα ημερολόγιο καθημερινού αγώνα, που αφηγείται ότι όλα όσα οραματιζόμαστε δεν είναι ουτοπία.
Εάν εκείνες που ζουν τον πόλεμο στην καθημερινότητά τους, ονειρεύονται και χτίζουν «έναν κόσμο που δεν έχει το χρώμα του τρόμου και του χρήματος, αλλά το χρώμα όλων των λαών της γης», τότε, εμείς δεν έχουμε δικαίωμα ν’ αφήσουμε το όνειρο.
Εάν εκείνες που ζουν τον πόλεμο στην καθημερινότητά τους, ονειρεύονται και χτίζουν «έναν κόσμο που δεν έχει το χρώμα του τρόμου και του χρήματος, αλλά το χρώμα όλων των λαών της γης», τότε, εμείς δεν έχουμε δικαίωμα ν’ αφήσουμε το όνειρο.
Διαβάστε περισσότερα!