ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ σε σκηνοθεσία ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗ

ΕΝΑΣ ΟΥΣΙΩΔΗΣ ΟΙΔΙΠΟΥΣ

ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ σε σκηνοθεσία ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΑΡΚΟΥΛΑΚΗ

«Όλα σαφή. Γεννημένος απ’ αυτούς που δεν έπρεπε. Ομόκλινος αυτών που δεν έπρεπε. Φονέας αυτών που δεν έπρεπε. Ω φως, για τελευταία φορά τώρα σε βλέπω· αποκαλύφθηκα.» Σοφοκλή, Οιδίπους Τύραννος


Δεν έχει υπάρξει τραγικότερος ήρωας από τον Οιδίποδα στο έργο του Σοφοκλή Οιδίπους Τύραννος. Στην τραγωδία αυτή, η οποία γράφτηκε κατά πάσα πιθανότητα στο πρώτο μισό της δεκαετίας 430 – 420 π Χ, το κεντρικό πρόσωπο έρχεται αντιμέτωπο με μια προδιαγεγραμμένη πορεία για την οποία οι θεοί είχαν αποφασίσει ήδη από την ημέρα που γεννήθηκε.

Διαβάστε περισσότερα!

«Ύψωμα 731» σε σκηνοθεσία και κείμενο Άρη Μπινάρη

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

«Ύψωμα 731» σε σκηνοθεσία και κείμενο Άρη Μπινάρη

Του Κώστα Σαμάντη

«Προς τον Πρόεδρον της Κυβερνήσεως κ. Αλ. Κορυζήν

Ο υιός μου Ευάγγελος Ιωάννου Ιωαννίδης απωλέσθη εις τας επιχειρήσεις της Κλεισούρας. Παρήγγειλα εις τους τέσσαρας ήδη υπηρετούντας  Χρήστον, Κώσταν, Γεώργιον και Νίκον Ιωάννου Ιωαννίδην να εκδικηθώσιν τον θάνατον του αδελφού των.

Κρατώ εις εφεδρείαν άλλους τέσσαρας Πάνον, Αθανάσιον, Γρηγόριον και Μενέλαον Ιωάννου Ιωαννίδην, κλάσεων 1917 και νεωτέρων. Παρακαλώ κληθώσιν ονομαστικώς και ούτοι εις πάσαν περίπτωσιν ανάγκης της πατρίδας ή τυχόν απωλείας ετέρου τέκνου μου προς εκδίκησιν εχθρού...

Ελένη Ιωάννου Ιωαννίδου, Κυπαρισσία 2 Φεβρουαρίου 1941»

Διαβάστε περισσότερα!

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ του Αντόν Τσέχωφ

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΥ

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ του Αντόν  Τσέχωφ

(Του Κ. Σαμάντη από την Ρήξη Φεβρουαρίου /φ. 150 που κυκλοφορεί)

Ο Αντόν Τσέχωφ είναι μία από τις σημαντικότερες αναφορές στην παγκόσμια θεατρική δραματουργία. Για αυτό εξάλλου τα έργα του επανέρχονται, ξανά και ξανά, στις θεατρικές σκηνές της υφηλίου. Τα έργα του αποτελούν ηθογραφία της αριστοκρατικής κυρίως τάξης στην προεπαναστατική Ρωσία. Η εμβριθής ματιά του διεισδύει στα πάθη και  στις αντιφάσεις που την διαπερνούν κατορθώνοντας έτσι να ξεπεράσει το απλό και περιγραφικό επίπεδο και να εισέλθει σε ένα άλλο, αυτό της υπόγειας κριτικής. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να πούμε ότι το έργο του είναι προφητικό μιας και ουσιαστικά προαναγγέλλει τον άνεμο της αλλαγής που έμελλε να σαρώσει την τσαρική Ρωσία τις σημαδιακές χρονιές του 1905 και του 1917. Άνθρωπος ανοιχτών οριζόντων όσο και προοδευτικός, δεν δίστασε να διαφωνήσει με το πνευματικό κατεστημένο της χώρας του. Η παραίτησή του το 1902, για την  μη αποδοχή εκ μέρους της του Μαξίμ Γκόργκι στους κόλπους της, ήταν μια τέτοια έκφραση διαφωνίας. Λίγο πριν το θάνατό του, το 1904, θα γράψει το τελευταίο του έργο, το γνωστό πλέον «Βυσσινόκηπο».

Διαβάστε περισσότερα!

Οι επίγονοι του Αλκιβιάδη

Και το άγαλμα της Βορείου Ηπείρου στην Πατησίων

του Κώστα Σαμάντη από την Ρήξη Νοεμβρίου /φ. 148

O Αλκιβιάδης Κλεινίου Αθηναίος (450 π.Χ. – 404 π.Χ) ήταν ίσως η πιο αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της αρχαιότητας. Γόνος της αριστοκρατικής οικογένειας των Αλκμεωνιδών, έγινε γνωστός για την ικανότητα του ως πολιτικός, στρατιωτικός και στρατηγικός σύμβουλος, με ιδιαίτερη δράση στο δεύτερο μισό του Πελοποννησιακού Πολέμου. Παρότι ήταν φορέας ιδιαίτερων ικανοτήτων, διακατεχόταν από έντονες προσωπικές φιλοδοξίες οι οποίες και καθόριζαν πάντα την προσωπική του στάση. Για αυτό άλλωστε απέκτησε ισχυρούς εχθρούς και οδηγήθηκε σε ευκαιριακές συμμαχίες, στρεφόμενος ακόμη και εναντίον της πατρίδας του. Το 415 π.Χ., παραμονές της εκστρατείας της Σικελίας, της οποίας ήταν εξέχων υποστηρικτής, κατηγορήθηκε, μαζί με φίλους του, ότι μεθυσμένοι κατέστρεψαν τις κεφαλές των Ερμών που κοσμούσαν την πόλη. Καθόλου παράξενο. Πλείστες όσες φορές είχε στραφεί κατά των ιερών, για την αρχαία Αθήνα, Ελευσίνιων Μυστηρίων και η ιεροσυλία ήταν μία από τις επιλογές του. Μετά τον βανδαλισμό των μαρμάρινων αυτών στηλών, δεν δίστασε να καταφύγει στη Σπάρτη, όπου ως στρατηγικός σύμβουλος, πρότεινε, αλλά και επέβλεψε, μεγάλες εκστρατείες των Σπαρτιατών κατά της Αθήνας, οι οποίες μάλιστα υπήρξαν και νικηφόρες. Ο δύστροπος όμως χαρακτήρας του τον οδήγησε στο να αποκτήσει εχθρούς ακόμα και μέσα στη Σπάρτη, γεγονός που με τη σειρά του τον έκανε να καταφύγει στην αυλή του σατράπη Τισσαφέρνη στην Περσία. Από εκεί επέβλεπε για μία ακόμη φορά τις επιθετικές κινήσεις των Περσών κατά την αρχαίας Ελλάδας. Με λίγα λόγια, υπήρξε η επιτομή του αποστάτη, του προδότη, του βανδάλου.

Διαβάστε περισσότερα!

«Βασιλική Τριανταφύλλου: Αχ, Γιάννη μ΄!» του Γιώργου Μεσολογγίτη

ΜΝΗΜΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

«Βασιλική Τριανταφύλλου: Αχ, Γιάννη μ΄!» του Γιώργου Μεσολογγίτη

(Του Κ. Σαμάντη από την Ρήξη Οκτωβρίου /φ. 147 που κυκλοφορεί)

«Όσο αγαπώ την πατρίδα μου δεν αγαπώ άλλο τίποτας. Ναρθή ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυο μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός, και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει. Αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια νάχω, στραβός θανά είμαι.»

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ “ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ”

Διαβάστε περισσότερα!

«Επαναστατικές μέθοδοι για τον καθαρισμό της πισίνας σας» της Αλεξάνδρας Κ*

Πειραματισμοί και ακροβασίες

«Επαναστατικές μέθοδοι για τον καθαρισμό της πισίνας σας» της Αλεξάνδρας Κ*  

(Του Κ. Σαμάντη από την Ρήξη Ιουλίου /φ. 146 που κυκλοφορεί)

Ο Άγριος Σπόρος, το τελευταίο έργο (2013) του Γιάννη Τσίρου, είναι αναμφίβολα ένα από τα κορυφαία έργα του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου. Σε αυτό πραγματεύεται, με την εύστοχη και καίρια ματιά του, την πορεία της ελληνικής κοινωνίας μετά την μεταπολίτευση. Αναδεικνύει όλη την παθογένεια η οποία οδήγησε, νομοτελειακά θα λέγαμε, στην πραγματικότητα των μνημονίων και στην μετατροπή της χώρας σε αποικία χρέους. Είναι αυτή η οπτική γωνία αλλά και η επιδεξιότητα της πένας του που το έχει αναδείξει κορυφαίο έργο της τελευταίας περιόδου.  Πάντα όμως υπήρχε το ερώτημα το πώς η συγκεκριμένη περίοδος (τα χρόνια της μεταπολίτευσης) αλλά και τα κοινωνικά γεγονότα που περιλαμβάνει αυτή, πως θα τα προσλάμβανε το κομμάτι εκείνο του θεάτρου που διακρίνεται από ένα διαφορετικό, μεταμοντέρνο στο περιεχόμενο, τμήμα της νεότερης γενιάς.

Διαβάστε περισσότερα!

Κυκλοφορεί το Σάββατο η Ρήξη Μαΐου

Ρήξη, η εφημερίδα του δημοκρατικού πατριωτικού χώρου

Κυκλοφορεί το Σάββατο 19  Μαΐου η Ρήξη. Την Ρήξη μπορείτε να την βρείτε μέχρι τις αρχές Ιουνίου στα περίπτερα όλης της χώρας, όπως και στα γραφεία του Άρδην σε Αθήνα (Ξενοφώντος 4) και Θεσσαλονίκη (Βαλαωρίτου 1 και Δωδεκανήσου), καθώς και στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο (Θεμιστοκλέους 37, Εξάρχεια). 

Διαβάστε στην Ρήξη:

• Εμείς και το Ισραήλ, του Γιώργου Καραμπελιά
• Κυβέρνηση «ειδικού σκοπού», του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου
• Η Ευρώπη σε μετάβαση, του Γιώργου Ρακκά

 Αφιέρωμα: «Κλεισθένης» – Το τελειωτικό χτύπημα στην Αυτοδιοίκηση 

Διαβάστε περισσότερα!

CineΡήξη: προβολή της ταινίας «Ιμαλάια, η παιδική ηλικία ενός ηγέτη» 27/4/2018

ΙΜΑΛΑΪΑ

Μια ταινία για την αντιπαράθεση των γενεών

Την Παρασκευή 27 Μαΐου 2018 στις 20.00 

στον χώρο πολιτικής και πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής», Ξενοφώντος 4, Σύνταγμα 

Διαβάστε περισσότερα!

Αμφιβολία του Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ.

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ  ΕΜΜΟΝΗΣ

Αμφιβολία του Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ.

(Του Κ. Σαμάντη από την Ρήξη Απριλίου /φ. 143 που κυκλοφορεί)

«Τουλάχιστον 547 παιδιά, μέλη της περίφημης εκκλησιαστικής χορωδίας του Ρέγκενσμπουργκ (Ρατισβόνη) στη Γερμανία, έπεσαν θύματα κακοποίησης, ακόμη και βιασμού, από το 1945 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, σύμφωνα με μια έκθεση που δόθηκε την Τρίτη στη δημοσιότητα. Η υπόθεση αφορούσε κυρίως την κακομεταχείριση που υπέστησαν τα παιδιά μεταξύ 1964-1994, την εποχή δηλαδή που επικεφαλής της χορωδίας ήταν ο Γκέοργκ Ράτσινγκερ, ο αδελφός του πρώην πάπα Βενέδικτου ΙΣτ΄. Ο Γκέοργκ Ράτσινγκερ, 93 ετών σήμερα, διαβεβαιώνει ότι αγνοούσε ότι τα παιδιά κακοποιούνταν σεξουαλικά σε αυτήν την διάσημη χορωδία που ιδρύθηκε τον Μεσαίωνα, το 975 μ.Χ.» (Από τον Τύπο της 9^ης Ιουλίου του 2017)

Διαβάστε περισσότερα!

Ο Γάμος της Μαρίας Μπράουν του Γιώργου Σκεύα

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΝΟΣ «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ»

(Από την Ρήξη Μαρτίου/φ142 που κυκλοφορεί)

Ο Γάμος της Μαρίας Μπράουν του Γιώργου Σκεύα

«Προτιμώ να κάνω εγώ τα θαύματα, παρά να περιμένω να γίνουν» /Μαρία Μπράουν

Η 8^η Μαΐου 1945 σήμανε την λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου για την Γερμανία, ενός πολέμου που τη βρήκε μια καθημαγμένη χώρα. 7,8 εκατομμύρια, στρατιώτες και πολίτες, νεκρούς Γερμανούς (11% του πληθυσμού), ισοπεδωμένες πόλεις, αγροτική παραγωγή διαλυμένη κατά 65%, το επίπεδο ζωής των Γερμανών να βρίσκεται κάτω και από αυτό της Μεγάλης Κρίσης,  χιλιάδες άστεγους και τέλος, αλλά όχι ελάχιστο, για πρώτη φορά στην Ιστορία της με ξένες δυνάμεις να κυριαρχούν στα εδάφη της. Μάλιστα οι πρώτες δεσμεύσεις της αφορούσαν στην καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων σε μια σειρά χωρών (αλλά όχι στην Ελλάδα) καθώς και στην καταστροφή 1500 μονάδων βαριάς βιομηχανίας. Το μέλλον προβλεπόταν ζοφερό για την χώρα. Όμως η λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σήμανε ταυτόχρονα και την έναρξη της αντιπαράθεσης με τη Σοβιετική Ένωση, την καλούμενη και ως ψυχροπολεμική περίοδο. Η στρατηγική των συμμάχων άλλαξε και μαζί με αυτήν και το μέλλον της Δυτικής πλέον Γερμανίας. Η περίοδος που θα ακολουθήσει θα ονομαστεί ως το μεταπολεμικό οικονομικό θαύμα της χώρας.

Διαβάστε περισσότερα!

Ριζικές νέες τεχνολογίες: Το σμάρτφοουν

Του Άλαν Γκρηνφίλντ* από την Ρήξη φ. 139

Το σμάρτφοουν είναι το προϊόν-σήμα κατατεθέν της εποχής μας. Έχοντας λιγότερο από μια δεκαετία που πρωτοβγήκε, αυτό το πρωτεϊκό αντικείμενο έγινε ο καθολικός, καθ’ όλα απαραίτητος, διαμεσολαβητής της καθημερινής μας ζωής. Ελάχιστα κατασκευασμένα αντικείμενα έχουν καταστεί τόσο πανταχού παρόντα όσο αυτές οι λαμπερές πλάκες πολυανθρακίτη.

Για πολλούς από εμάς, είναι το τελευταίο πράγμα που κοιτάζουμε κάθε νύχτα πριν πέσουμε για ύπνο και το πρώτο σαν ξυπνήσουμε. Το χρησιμοποιούμε για να συναντήσουμε άλλους ανθρώπους, για να επικοινωνήσουμε, να διασκεδάσουμε, αλλά και για να μη χανόμαστε. Πουλάμε και αγοράζουμε πράγματα μέσω αυτού.

Διαβάστε περισσότερα!

Διαβάστε στην Ρήξη Δεκεμβρίου που κυκλοφορεί

Ρήξη, η εφημερίδα του δημοκρατικού πατριωτικού χώρου

Κυκλοφορεί η Ρήξη Δεκεμβρίου. Την Ρήξη μπορείτε να την βρείτε μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου στα περίπτερα όλης της χώρας, όπως και στα γραφεία του Άρδην σε Αθήνα (Ξενοφώντος 4) και Θεσσαλονίκη (Βαλαωρίτου 1 και Δωδεκανήσου), καθώς και στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο (Θεμιστοκλέους 37, Εξάρχεια). 

Διαβάστε στην Ρήξη:

Αφιέρωμα: Ανεπιθύμητος στην Ελλάδα ο Ερντογάν

Διαβάστε περισσότερα!

"Ο Μεγαλέξανδρος νικάει τον δράκο" του Δήμου Αβδελιώδη.

ΑΝΑΝΕΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

(Από την Ρήξη139 /φ. Δεκεμβρίου)

"Ο Μεγαλέξανδρος νικάει τον δράκο" του Δήμου Αβδελιώδη.

«Η Τέχνη Σου είναι στη βάση της λαϊκής ψυχής και ζωής και  μακάριος που την αντικρύζει με τη σοβαρότητα που της οφείλεται -μέσα της  δεν κατασταλάζει μόνο η λαγαρή θυμοσοφία του λαού μας μπρος στ’ ανάποδα του κόσμου, αλλά ξεσκεπάζεται κι η πηγαία δύναμη πόχει μέσα του και με την οποία υπερνικά αυτά τα ανάποδα με ψυχισμό ασύγκριτο, ανεβαίνοντας απ’ τα σκαλιά της θείας του εξυπνάδας ως με τις κορφές του ηρωισμού, κι αυτό με μια ανθρωπιά και μ’ ένα ανώτερο πολιτισμό που έχουν το ταίρι τους μονάχα στην αληθινά μεγάλη Τέχνη και που βρίσκονται σε «διαπασών» μαζί της.»

Απόσπασμα από γράμμα του Άγγελου Σικελιανού στον Σωτήρη Σπαθάρη*.

Διαβάστε περισσότερα!

Αφέντης και Δούλος του Λέοντος Τολστόι

Μια μετα-ταξική κατάθεση

Αφέντης και Δούλος του Λέοντος Τολστόι
(Από την Ρήξη Νοεμβρίου /φ. 138)

«περίεργο πράγμα η καρδιά. Όσο τη σπαταλάς τόσο περισσότερη έχεις»                                         Κώστας Μόντης

Ο Λέων Τολστόι θεωρείται ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Και σίγουρα ο εθνικός συγγραφέας της Ρωσίας.  Έζησε τα τελευταία χρόνια του τσαρικού καθεστώτος (1828 – 1910) και μέσα από το έργο του απέδωσε διεισδυτικά το κλίμα που επικρατούσε στη Ρωσία στα τέλη του 19^ου αιώνα.

Διαβάστε περισσότερα!

Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ του Γιάννη Σκαραγκά

ΑΝΑΣΥΡΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗ(;) ΕΛΛΑΔΑ

Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ του Γιάννη Σκαραγκά

(Του Κώστα Σαμάντη από τη Ρήξη Οκτωβρίου /φ.137 που κυκλοφορεί) 

«Φλάμπουρα Ελλάδας και Χριστού ψηλά κρατώντας, μες στις ψυχές μας κάθε ευγενικό ξυπνούσες, το άφραστο κάλλος της ιδέας ανυμνώντας» Επίγραμμα στο μνήμα της Κυράς της Ρω.

Πόσοι αλήθεια από τη νεότερη γενιά ξέρουν ή θυμούνται την κυρά της Ρω; Πόσοι από τη νεότερη γενιά εμπνέονται από το παράδειγμα της;

Η κυρά της Ρω (κατά κόσμο Δέσποινα Αχλαδιώτη) υπήρξε μια εμβληματική εθνική μορφή, ιδίως στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Επί σαράντα σχεδόν συναπτά έτη αναπτέρωνε το εθνικό μας αίσθημα με κάτι σχεδόν αυτονόητο για την ίδια: Η έπαρση της ελληνικής σημαίας στο μικρό νησάκι της Ρω ήταν για αυτήν μέρος της καθημερινότητας της και αυτό το οποίο σηματοδοτούσε την ίδια την ύπαρξή της. Γεννημένη στο Καστελλόριζο το 1890 γνώρισε από πρώτο χέρι δύο παγκόσμιους πολέμους. Το 1924 αποφασίζει με τον άνδρα της να μετακομίσουν στο μικρό νησάκι της Ρω, ακρίτες και φύλακες του πιο απομακρυσμένου κομματιού της Ελλάδας και παρέμεινε σε αυτό με «δυνατή φωνή και γοργή περπατησιά», όπως την περιγράφει ο βιογράφος της Κυριάκος Χονδρός, ακόμα και μετά το θάνατο του συζύγου της, την ίδια χρονιά που μετακόμισε, μέχρι το θάνατό της στις 13 Μαΐου του 1982, σε ηλικία 92 ετών.

Διαβάστε περισσότερα!

ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΕΡΣΕΣ σε σκηνοθεσία ΑΡΗ ΜΠΙΝΙΑΡΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΑΣΙΑΣ

(Του Κώστα Σαμάντη από την Ρήξη Σεπτεμβρίου/φ.136 που κυκλοφορεί) 

ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΕΡΣΕΣ σε σκηνοθεσία ΑΡΗ ΜΠΙΝΙΑΡΗ

«οὔτινος δοῦλοι κέκληνται φωτὸς οὐδ᾽ ὑπήκοοι»                                                                                          «Δεν αποκαλούνται δούλοι κανενός ανδρός ούτε υπήκοοι» Αισχύλου Πέρσαι (στ. 244)

Αν κάτι υπερβαίνει την ιδιότητα  του Αισχύλου  ως έναν από τους τρεις σημαντικότερους αρχαίους τραγωδούς αυτό είναι η ιδιότητα του Αθηναίου πολίτη. Δεν είναι μόνο το ότι τον τάφο του στην Γέλα Σικελίας κοσμούσε, ως τελευταία κατάθεση, η δόξα του Μαραθώνα, είναι πολύ περισσότερο ότι ο ίδιος θεωρούσε τη συμμετοχή στα κοινά της πόλης του, της Αθήνας, ως αυτό το οποίο τον επιβεβαίωνε ως ελεύθερο άνθρωπο.

Διαβάστε περισσότερα!

Αυτόματοι πωλητές χυμού στην Άρτα

Μια νέα παραγωγική καινοτομία

Συνέντευξη του Πέτρου Φασιά εκπρόσωπου της εταιρείας ΑΡΤΑ ΦΥΣΙΚΑ στον Νίκο Ντάσιο (Από την Ρήξη Μαίου/φ133 που κυκλοφορεί) 

Κε Φασιά, πείτε μας πώς ξεκίνησε η επιχειρηματική ιδέα των αυτόματων πωλητών φυσικού χυμού πορτοκαλιού στην πόλη της Άρτας και πόσο έχει επεκταθεί μέχρι σήμερα;

Χρειάστηκαν πολλά χρόνια συνεχούς συζήτησης, όμως τελικά η εταιρεία ΑΡΤΑ ΦΥΣΙΚΑ (Πέτρος Φάσιας και Αλέξης Βάγιας) πήρε την απόφαση να επενδύσει στην Άρτα με το φυσικό της προϊόν. Η σύσταση της εταιρείας έγινε πριν ένα χρόνο και ακολούθησε η αίτηση προς τον Δήμο Αρταίων για τη διάθεση χώρου τοποθέτησης των μηχανημάτων. Βρήκαμε άμεση ανταπόκριση από τον δήμο, που είδε με θετική ματιά την πρότασή μας για παραχώρηση χώρου σε κεντρικά σημεία της πόλης μας.
Η εικόνα τους είναι αυτή που σήμερα οι πολίτες αντικρίζουν επί της πλατείας Κιλκίς, καθώς και στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης, μπροστά από τον Άγιο Δημήτριο. Μας έχει ήδη δοθεί και τρίτη άδεια για την πλατεία Ζέρβα και, μέχρι το τέλος του μήνα θα μας βρίσκετε επίσης στην παραλία Βράχου στην Πρέβεζα, στην Πάργα, κι αργότερα σ’ όλες τις πόλεις της Ηπείρου, όπου πέραν των άλλων, θα προβάλλουν όχι μόνο το προϊόν, αλλά και την Άρτα ολόκληρη.

Διαβάστε περισσότερα!

ΝΙΑΡΧΟΣ : ΜΙΑ ΔΩΡΕΑ ΥΠΕΡ ΔΗΜΟΣΙΟΥ;

Η εταιρεία «Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος Α.Ε» και το ελληνικό Δημόσιο

(του Κώστα Σαμάντη από την Ρήξη φ. 131 που κυκλοφορεί)

Ο θεσμός των εθνικών ευεργετών υπήρξε τις προηγούμενες δεκαετίες ωφέλιμος όσο και αρκετά σωτήριος, κάποιες φορές, κυρίως την περίοδο της επανασύστασης του ελληνικού κράτους. Σύμφωνα με αυτόν, έλληνες οι οποίοι στην πλειοψηφία τους είχαν κτίσει οικονομικές αυτοκρατορίες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, επέστρεφαν στη γη που τους γέννησε κτίζοντας σχολεία, νοσοκομεία και ιδρύματα σε μια κίνηση ηθικής υποχρέωσης, κατά την οποία ευεργετούσαν τα πατρώα εδάφη από τη μια, αλλά εξασφάλιζαν και την αιώνια μνημόνευση από την άλλη. Κάποιες φορές βέβαια η όλη κίνηση γινόταν σε επίπεδο εξιλασμού για οικονομικά σκάνδαλα που είχαν αφήσει βαθιά το στίγμα τους στον ελλαδικό χώρο (βλέπε Συγγρός και Λαυρεώτικα). Σε γενικό βαθμό πάντως, η Ελλάδα όντως έχει ευεργετηθεί από τον συγκεκριμένο θεσμό, μιας και οι δωρεές είχαν γίνει σε κρίσιμες για τη χώρα μας περιόδους.

Διαβάστε περισσότερα!

Δημοτικές εκλογές: Αξιοποιώντας τα ρήγματα

Της Σύνταξης από τη Ρήξη φ. 104

Παραδόξως, ακόμα και αν το τοπίο της δημοτικής αυτοδιοίκησης απειλείται να μεταβληθεί σε «έρημη χώρα» από επί δεκαετιών κυριαρχία του «κράτους των κομμάτων» και της διαπλοκής «χαμηλής έντασης», αλλά και από τον καταστροφικό Καλλικράτη, είναι αλήθεια ότι ο θεσμός βρίσκεται πιο κοντά στις πραγματικότητες της σημερινής Ελλάδας.
Γι’ αυτό και οι προεκλογικοί συσχετισμοί που διαμορφώνονται ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης της 18/25ης Μαΐου 2014 καταγράφουν σε μεγάλο βαθμό την πραγματική πολιτική κατάσταση του τόπου:

Διαβάστε περισσότερα!

«Τα συμβόλαια του εμπόρου» της Ελφρίντε Γέλινεκ

ΕΝΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

(του Σαμάντη Κων/νου από τη Ρήξη φ.103)

«Τα συμβόλαια του εμπόρου»  
         της Ελφρίντε Γέλινεκ

Στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2008 και πιο συγκεκριμένα το Σαββατοκύριακο 13 και 14/9^ου καταρρέουν στην Αμερική ταυτόχρονα η πρώτη επενδυτική τράπεζα (Μέριλ Λιντς) και η τρίτη (Λίμαν Μπράδερς)! Η Μπανκ οφ Αμέρικα αποφασίζει να εξαγοράσει και να σώσει την πρώτη και η Λίμαν Μπράδερς αφήνεται να χρεοκοπήσει, καθώς έχει άνοιγμα που ξεπερνά τα... 600 δισεκατομμύρια δολάρια! Η κατά πολλούς σοβαρότερη κρίση του καπιταλιστικού συστήματος ξεκινούσε . Μερικούς μήνες νωρίτερα, την άνοιξη του 2008, καταρρέουν δύο Αυστριακές τράπεζες υπό το βάρος κατηγοριών για σκάνδαλα κατάχρησης εμπιστοσύνης και παραποίησης ισολογισμών.

Διαβάστε περισσότερα!